در تولیدات صنعتی مدرن، جوش به عنوان پیوند نامرئی است که قطعات فلزی را به هم متصل می کند و ستون فقرات ساختارهای بی شماری از موتورهای هواپیما تا دستگاه های پزشکی را تشکیل می دهد.در میان تکنیک های مختلف جوش، لیزر، جوش MIG (گاز غیرفعال فلزی) و TIG (گاز غیرفعال تونگستین) به عنوان برجسته ترین روش ها برجسته می شوند. اما کدام یک واقعاً لیاقت عنوان " قهرمان قدرت " را دارد؟
فن آوری جوش به طور چشمگیری از دوران برنز تکامل یافته است. تکنیک های مدرن باعث ایجاد پیوندهای متالورژیک از طریق گرما یا فشار می شوند.با قدرت مفصل که به طور مستقیم بر دوام و ایمنی محصول تاثیر می گذاردانتخاب روش جوش به خواص مواد، الزامات دقت و ملاحظات هزینه بستگی دارد.
این تکنیک پیشرفته از پرتو لیزری متمرکز استفاده می کند تا با حداقل تحریف حرارتی به دقت سطح میکروم برسد. مزایای اصلی شامل:
دقت دقیق جوش لیزر از انحراف جلوگیری می کند و آن را برای مواد نازک و قطعات دقیق مانند قطعات هوافضا که روش های سنتی باعث تحریف می شود، ایده آل می کند.
جوش لیزر نیاز به تراز مفصل تقریباً کامل دارد و گاهی اوقات برای شکاف های کوچک به مواد پرکننده نیاز دارد. در حالی که این هزینه های آماده سازی را افزایش می دهد ، یکپارچگی مفصل برتر را تضمین می کند.
فرآیند گرم کردن و خنک کردن سریع باعث ایجاد مناطق باریک تحت تاثیر گرما می شود، حفظ خواص مواد و افزایش قدرت مفصل crucial for nuclear and aerospace applications.
جوش لیزر با مواد نازک، فلزات متفاوت و هندسه های پیچیده که در آن روش های متعارف با عدم تطابق سوختگی یا متالورژیک مبارزه می کنند، برجسته است.
پارامترهای کنترل شده توسط کامپیوتر، جوش های سازگار و با کیفیت بالا را برای کاربردهای مهم در دستگاه های پزشکی و مهندسی دقیق تضمین می کنند.
این روش به طور گسترده استفاده می شود که از الکترود های سیم به طور مداوم تغذیه شده با گاز محافظ استفاده می کند و ارائه می دهد:
جوشاندن MIG نسبتاً آسان است و می تواند مواد مختلف (فولاد کربن، آلومینیوم، فولاد ضد زنگ) و موقعیت ها را در خودروی و ساخت و ساز مورد استفاده قرار دهد.
در حالی که قادر به مفاصل قوی است، کیفیت جوش بستگی به تکنیک مناسب، انتخاب سیم، مخلوط گاز و مهارت اپراتور دارد که نیاز به کنترل دقیق پارامتر دارد.
تغذیه سیم مستمر جوش سریع را امکان پذیر می کند، MIG را برای تولید انبوه مانند خطوط مونتاژ خودرو که در آن بهره وری بیش از نیازهای دقیق است، ایده آل می کند.
با استفاده از الکترودهای ولفستم غیر مصرفی با گاز محافظ، جوش TIG ارائه می دهد:
قوس دقیق اجازه می دهد تا دستکاری دقیق برای مواد نازک، آلیاژ های عجیب و غریب، و اجزای حیاتی، هر چند نیاز به تخصص قابل توجهی اپراتور.
TIG مفاصل تمیز، زیبایی دوستانه را با نفوذ عالی تولید می کند، اما روند کند هزینه های کار را افزایش می دهد مناسب برای تولید حجم بالا نیست.
صنایع هوافضا و هسته ای به TIG برای جوش های مهم ماموریت متکی هستند که در آن شکست یک گزینه نیست، با وجود سرعت آهسته تر آن.
هیچ یک از تکنیک ها به طور جهانی از دیگران در قدرت برتر نیستند. ملاحظات کلیدی عبارتند از:
دقت جوش لیزر و حداقل ورودی حرارت آن را برای آلیاژ های دمای بالا ایده آل می کند، جایی که گرمای MIG مواد را آسیب می رساند و TIG برای حجم تولید بسیار کند است.
جوش MIG به دلیل سرعت و مقرون به صرفه بودن آن با فولاد نرم تسلط دارد ، علی رغم اینکه مزایای دقیق لیزر برای اکثر اجزای ساختاری غیر ضروری است.
هر دو لیزر و TIG در اینجا استفاده می کنند - لیزر برای قطعات پیچیده ای که نیاز به دقت دارند، TIG برای مفاصل بحرانی که در آن اطمینان مطلق از سرعت تولید برتر است.
روش جوش "قوی ترین" به طور کامل به الزامات کاربرد بستگی دارد. جوش لیزر در کاربردهای دقیق برتری دارد، MIG در تولید حجم بالا تسلط دارد،و TIG همچنان استاندارد طلا برای کیفیت حیاتی استدرک نقاط قوت هر تکنولوژی، به تولید کنندگان امکان می دهد تا فرآیند مطلوب را برای نیازهای خاص خود انتخاب کنند.